இலங்கையின் வெளிவிவகார அமைச்சர் விஜேதா ஹேரத் அண்மையில் இந்தியாவில் நடைபெற்ற சர்வதேச ஊடகவியலாளர் சந்திப்பில் வெளிப்படுத்திய பதில்களும் அவரது நடத்தைகளும் சமூக ஊடகங்களில் தற்போது தீவிர விவாதத்திற்கும் சர்ச்சைகளுக்கும் வழிவகுத்துள்ளன. குறிப்பாக, ஒரு வெளிநாட்டு ஊடகவியலாளர் இலங்கையின் புவிசார் அரசியல் நிலைப்பாடு மற்றும் ஈரானிய மோதல்கள் குறித்து கேட்ட நேரடி கேள்விகளுக்கு அமைச்சர் அளித்த பதில்கள், அவரது ஆங்கில மொழி புலமை மற்றும் உடல் மொழி (Body language) தொடர்பில் பொதுமக்கள் பல பிரிவுகளாகப் பிரிந்து தங்கள் கருத்துக்களைத் தெரிவித்து வருகின்றனர்.
விமர்சனக் கருத்துக்களை முன்வைப்பவர்கள், அமைச்சரின் ஆங்கில உச்சரிப்பு மற்றும் இலக்கணப் பயன்பாடு சர்வதேச மேடைக்கு முற்றிலும் பொருத்தமற்றது என்று சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். மேலும், நேர்காணலின் போது அவர் ஒரு கால் மேல் ஒரு கால் போட்டு அமர்ந்திருந்த விதம் இராஜதந்திர மட்டத்திலான பிரதிநிதிக்கு ஏற்றதல்ல என்றும், இதனால் நாட்டின் நற்பெயருக்கு பாதிப்பு ஏற்பட்டதுடன் சர்வதேச அளவில் நாடு சங்கடத்திற்கு உள்ளானது என்றும் அவர்கள் கடுமையாக வலியுறுத்துகின்றனர். கடந்த காலத்தில் மற்ற அரசியல்வாதிகளின் மொழிசார் பலவீனங்களை கடுமையாக கேலி செய்த தற்போதைய ஆளும் கட்சியின் ஆதரவாளர்களுக்கு இது 'திட்டதம்ம வேதனீய கர்மம்' (கண்ணெதிரே பலன் தரும் கர்மம்) போல பலன் அளித்துள்ளது என்பது சிலரின் கருத்தாக உள்ளது. ஆங்கில மொழியைக் கையாளுவதில் சிரமம் இருந்தால், ஆணவமின்றி ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளரின் (Translator) உதவியைப் பெறுவது உலகின் பல நாடுகளின் தலைவர்களும் பின்பற்றும் ஒரு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட முறையாகும் என்றும், அதைப் பின்பற்றாதது ஒரு பெரிய தவறு என்றும் அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
அமைச்சரின் செயலை நியாயப்படுத்தும் தரப்பினர், இங்கு நடந்தது உண்மையில் ஒரு இராஜதந்திர வெற்றி என்று கூறுகின்றனர். ஊடகவியலாளர் "ஆம்" அல்லது "இல்லை" என்று நேரடி பதிலை எதிர்பார்த்து ஒரு பொறி போல கேட்ட கேள்விக்கு, அவ்வாறு பதிலளித்திருந்தால், அமெரிக்கா அல்லது ஈரான் ஆகிய இரு தரப்புகளில் ஒன்றின் அதிருப்தியை இலங்கை சம்பாதித்திருக்கும் என்று அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். அதன்படி, ஐக்கிய நாடுகளின் கடல்சார் சட்டங்கள் (UNCLOS) மற்றும் நடுநிலை கொள்கைகள் குறித்துப் பேசி, அமைச்சர் மிக நுட்பமாக அந்த கேள்வியைத் தவிர்த்தது அவரது புத்திசாலித்தனம் என்று இத்தரப்பினர் கருதுகின்றனர். அங்கு இருந்த பார்வையாளர்கள் அமைச்சரின் ஆங்கில அறிவைப் பார்த்து சிரிக்கவில்லை, மாறாக ஊடகவியலாளர் எதிர்பார்த்த ஆக்ரோஷமான பதிலைப் பெறுவதற்கான அவரது முயற்சியை அமைச்சர் வெற்றிகரமாகத் தவிர்த்ததாலேயே சிரித்தனர் என்பது அவர்களின் வாதம்.
மொழி என்பது வெறும் ஒரு தகவல் தொடர்பு கருவி மட்டுமே என்றும், ஒருவரின் திறமையையோ அல்லது புத்திசாலித்தனத்தையோ அளவிடும் அளவுகோலாக ஆங்கில மொழியைப் பயன்படுத்துவது காலனித்துவ மனப்பான்மையின் ஒரு அம்சம் என்றும் அமைச்சருக்கு ஆதரவு தெரிவிப்பவர்கள் மேலும் வலியுறுத்துகின்றனர். தற்போதைய அமைச்சரவைக்கு எந்த ஊழல் அல்லது மோசடி குற்றச்சாட்டுகளும் இல்லாததால், எதிர்க்கட்சியும் விமர்சகர்களும் இத்தகைய சிறிய மொழிசார் பலவீனங்களைப் பிடித்துக்கொண்டு தாக்க முயற்சிக்கிறார்கள் என்பது அவர்களின் கருத்து. ரஷ்யாவின் விளாடிமிர் புடின், இந்தியாவின் நரேந்திர மோடி போன்ற உலகத் தலைவர்களும் சர்வதேச அளவில் தங்கள் தாய்மொழியிலேயே செயல்படுகிறார்கள் என்பதை அவர்கள் உதாரணமாகக் காட்டுகின்றனர்.
இதற்கிடையில், நடுநிலையான கருத்துடையவர்கள், ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் இல்லாத, தூய்மையான அரசியல் பின்னணி கொண்டவர்கள் நாட்டை ஆட்சி செய்வது மிகவும் முக்கியம் என்றாலும், சர்வதேச மேடையில் ஒரு நாட்டைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் போது இதைவிட அதிக தொழில்முறைத்தன்மை எதிர்பார்க்கப்படுகிறது என்று சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். எந்த அரசியல் சித்தாந்தத்தைக் கொண்டிருந்தாலும், சர்வதேச மாநாடுகளில் பங்கேற்கும்போது அடிப்படை நெறிமுறைகள் (Etiquette), சரியான தோரணை மற்றும் தொழில்முறை தகவல் தொடர்பு திறன்கள் குறித்து நல்ல பயிற்சி பெற்றிருப்பது அவசியம் என்று அவர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர். சிரமப்பட்டு ஆங்கிலத்தைப் பயன்படுத்தி சர்வதேச அளவில் விமர்சனத்திற்கு உள்ளாவதை விட, பெருமையுடன் சிங்கள மொழியில் கருத்துக்களைத் தெரிவித்து அதற்கு ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளரைப் பயன்படுத்துவது மிகவும் நடைமுறைக்கு உகந்தது மற்றும் மரியாதைக்குரியது என்பது சமூக ஊடகங்களில் கருத்துத் தெரிவித்த பலரின் பொதுவான உடன்பாடாக உள்ளது.
