நான்கு தசாப்தங்களுக்கு அண்மித்த காலம் குருநாகல் நகரின் வீதிகளில் அலைந்து திரிந்து, பெயரால் மாத்திரம் நாடு முழுவதும் அறியப்பட்ட 'டயானா'வின் வாழ்க்கை கதை தெனகமுவ கால்வாயின் சேற்றுக்கும் நீரோட்டத்திற்கும் இடையில் முடிவடைகிறது.
உலகின் பழமையான தொழிலுக்கு உரிமைகோரப்பட்ட அவர், அண்மையில் பிற்பகலில் கொடூரமாகக் கொலை செய்யப்பட்டு சமன்புர பிரதேசத்திலிருந்து பாயும் தெனகமுவ கால்வாயில் வீசப்பட்டிருந்த நிலையில் தொரட்டியாவ பொலிஸாரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டார். இச்சம்பவம் தொடர்பில் தம்புள்ளையைச் சேர்ந்த நாற்பத்தைந்து வயதுடைய பழ வியாபாரி ஒருவர் முச்சக்கர வண்டி சாரதியொருவர் வழங்கிய தீர்க்கமான தகவலின் அடிப்படையில் பொலிஸாரால் கைது செய்யப்பட்டார்.
சட்டவிரோத கஞ்சா கடத்தல் தொடர்பில் கைது செய்யப்பட்ட தனது நண்பருக்கு பிணை வழங்குவதற்காக குருநாகலுக்கு வந்த இந்த சந்தேகநபர், தனது கடமை முடிந்த பின்னர் டயானாவின் சேவையைப் பெற்றுக்கொள்ள இணங்கியுள்ளார். இரண்டாயிரத்து ஐந்நூறு ரூபா பேசப்பட்ட போதிலும், தான் இப்போது வயதாகிவிட்டதாகக் கூறி அவரிடமிருந்து ஆயிரம் ரூபாவை மாத்திரமே பெற்றுள்ளார். சமன்புர விடுதியிலிருந்து வெளியேறிய பின்னர் அவளைப் பார்க்கவில்லை என்றும், தனக்கு ஏற்பட்ட வயிற்று உபாதை காரணமாக இயற்கை உபாதைக்கு கால்வாயில் இறங்கியதாகவும் சந்தேகநபர் கூறுகிறார்.
எனினும், பலத்த மழைக்கு மத்தியில் பெருக்கெடுத்து ஓடிய தெனகமுவ கால்வாயில் சந்தேகநபரும் அனுலா ராஜபக்ஷவும் (டயானா) ஏதோவொரு சண்டையில் ஈடுபட்டதைக் கண்டதாக ஒரு முச்சக்கர வண்டி சாரதி வெளியிட்ட தகவல் இந்த மர்மத்தின் திசையை முற்றிலும் மாற்றியது. பணத் தகராறு அல்லது வேறு ஏதேனும் மோதல் முற்றி, அவளை நீரில் மூழ்கடித்து கொன்றிருக்கலாம் என்று பொலிஸார் கடுமையாக சந்தேகிக்கின்றனர்.
டயானா வெறும் வீதிப்பெண் மட்டுமல்ல. எண்பதுகளில் பிரித்தானிய இளவரசி டயானாவின் வசீகரமான "டயானா கட்" சிகை அலங்காரத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டு இந்தத் தொழிலில் நுழைந்த அந்த அழகான இளம் பெண், பிற்காலத்தில் குருநாகல் நகருக்கு இன்றியமையாத, ஆனால் யாருக்கும் தொந்தரவு செய்யாத ஒரு கதாபாத்திரமாக மாறினார். அவளது உண்மையான பெயர் அல்லது சொந்த ஊர் யாருக்கும் சரியாகத் தெரியாது. சிலர் அவள் கெளிமுனையைச் சேர்ந்தவள் என்று கூறினாலும், அதுவும் உறுதியாகவில்லை.
ஆனால் அவளுக்குள் ஒரு உணர்வுபூர்வமான, அன்பான தாய் மறைந்திருந்தார். பணத்தைப் பின்தொடராத அவர், நகரில் வீணாக அலைந்து திரியும் பாடசாலை மாணவர்களை கண்டித்து வீடுகளுக்கு விரட்டியடித்தார் என்றும், சிறுவர்களுக்கும் இளைஞர்களுக்கும் ஒருபோதும் உடலை விற்காத அளவுக்கு கொள்கைப்பிடிப்புடன் இருந்தார் என்றும் நகரவாசிகள் சாட்சியமளிக்கின்றனர். சமூக ஊடகங்களில் சில சமயங்களில் அவர் கேலிக்குள்ளானாலும், அவருக்குப் பின்னால் சொல்ல முடியாத ஒரு சோகம் இருந்திருக்கலாம்.
ஒரு நாள் வீதியில் ஒரு தானசாலையில் இருந்து ஒரு சோற்றுப் பொட்டலத்தை பெற்றுக்கொண்ட அவளிடம், இன்னொன்று வேண்டுமா என்று கேட்டபோது, "நான் இரண்டு சாப்பிட்டால், வேறு யாராவது பசியுடன் இருப்பார்கள் அல்லவா மகனே" என்று கூறியதாக அண்மையில் சமூக ஊடகங்களில் ஒரு பதிவு பகிரப்பட்டது. இது சமூகத்தின் கீழ்மட்டத்தில் வாழ்ந்தாலும், அவளது இதயத்தில் இருந்த மனிதநேயத்தின் ஆழத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு அற்புதமான கண்ணாடி.
இளம் வயதில் ஏற்பட்ட துரதிர்ஷ்டவசமான விதி அல்லது உதவியற்ற நிலை காரணமாக இந்த கடினமான பாதைக்குள் நுழைந்த அவர், வாழ்நாள் முழுவதும் சமூகத்தின் பல்வேறு இகழ்ச்சிகளுக்கு மத்தியில் தனிமையாக வாழ்ந்தார். ஆனால், யாருடைய சோற்றுப் பாத்திரத்தையும் பறிக்காத அந்த ஏழைப் பெண்ணின் கடைசி மூச்சு, இருண்ட நீரோட்டத்தின் கீழ் இப்படி மனிதாபிமானமற்ற முறையில் முடிவடைந்தது முழு சமூகத்திற்கும் ஒரு அமைதியான, கண்ணீர் நிறைந்த கேள்விக்குறியை விட்டுச் செல்கிறது.
